31-03-2005

# Leuke Sudesh.nl gadgets. GRATIS!
Voor de allertrouwste Sudesh.nl lezers heb ik een allemaal Sudesh.nl merchendising en -gadgets in het leven geroepen. Ook hebben? Volg de onderstaande instructies op. Have fun!

1. Koop en verzamel leuke spulletjes.
2. Schrijf daar met een markerstift in sierlijke letters Sudesh.nl op.
3. Voilà.

20.03 | | Al vijf reacties

30-03-2005

# Hemels baantje
Als ik op mijn werk kom, word ik onthaald door twee prachtige, in het wit gekleede maagden. Deze begeleiden mij naar mijn werkplek, alwaar ik word gevoerd met druiven, aardbeien en tropische vruchten. Er wordt een dienstmaagd aan mij toegewezen die de hele dag zorg voor mij moet dragen. Daar kan ik mee doen en laten wat ik wil. Zodra ze is versleten, krijg ik weer een nieuwe. (Stond in het CAO)

Om twaalf uur gaan we met z'n allen lunchen. Kreeft, zalm, gans, oesters, kaviaar, varkensbouten, je kunt het zo gek niet bedenken: het wordt geserveerd. Snel naar binnen werken natuurlijk, omdat je maar een half uur pauze hebt. Tijdens het eten verzorgen de andere dienstmaagden harp- en luitmuziek.

Rond drie uur is iedereen naakt en worden er soft-erotische spelletjes gespeeld met elkaar. Dit omdat we de teamspirit erg belangrijk vinden.

Na werktijd gaan we met z'n allen op de tafels dansen en zingen en drinken we wijn uit gouden bokalen. Dan lachen we en praten we over het góede leven. Rond zeven uur wordt er uitgebreid afscheid genomen. En dan is het weer tijd om naar huis te gaan.
Morgen wéér.

22.39 | | Al dertien reacties

29-03-2005

# Toekomst-televisie
Stel dat we over een paar duizend jaar nog bestaan. En dat we ontzettend slim en intelligent zijn geworden. Dat alles wat we nu voor onmogelijk houden, werkelijk is uitgevonden of (door)ontwikkeld.

Zouden ze dan zo'n film als The Matrix als comedyserie op televisie uitzenden?

19.10 | | Al elf reacties

28-03-2005

# Lentedip?
Ik hou van dit weer,
zelfs al zijn de bomen dor
en zonder blad,
en de lucht grauw,
het doet me denken aan
lang geleden,
toen ik nog droomde
en toen alles nog nieuw was.

Ik wil weer terug.
Zelfs al is het misschien maar een fantasie,
van toen ik nog klein was
en nog zoveel verwachtte van de wereld.

14.36 | | Al zes reacties

27-03-2005

# "Piep" zei muis...
"Kom vanavond naar mij toe. Er is niemand thuis!" sms'te ze.
Waarna ik die avond voor haar deur stond.

Niemand thuis.

19.39 | | Al zeven reacties

# Lentekriebels #3
Waarom jeukt een muggenbult pas als je 'm opmerkt?

15.03 | | Al vijf reacties

# Lentekriebels #2
Ik dacht dat het lentekriebels waren.
De huisarts noemt ze liever 'platjes'.

14.01 | | Al zeven reacties

# Waarom ik vier dagen niet heb gelogt
Ik was ontvoerd door buitenaardse wezens. Plots stonden ze in mijn kamer. Wel even schrikken, twee groene, in zilveren pakken gekleede, opgeblazen hoofdige wezens. Maar in perfect Nederlands legden ze me uit dat ik even mee moest komen. Ze brachten mij naar hun ruimteschip, waar ik opgewacht werd door hun commandant.

Ze deden allemaal experimenten met me.
En ik heb hun kind gebaard.
En toen kietelden ze me onder mijn voeten.

Het was
Vréselijk.

Ben net terug. Moet even bijkomen.

04.17 | | Al zestien reacties

22-03-2005

# Hikverdomme
Stoere vent. In de kracht van zijn leven. Helemaal in zijn element en zit lekker in zijn vel. Hij voelt zich goed. Er zijn geen problemen. Alles gaat hem voor de wind. En dat straalt -ie ook uit. Schouders relaxt naar achteren. Hij loopt, snuift de lentegeur op en glimlacht.
Strakke spijkerboek, leren jack, hippe schoenen en er hangt een frisse Hugo Boss-geur om hem heen.
Eén en al man.

Overal waar hij loopt trekt hij de aandacht van al het vrouwelijk schoon.
Want hij heeft de hik.

Heb ík weer.

19.11 | | Al veertien reacties

21-03-2005

# Marokkaanse vader
Ik heb een eigen park. Mijn plekje. Ik kom er al sinds ik klein was.
De grote eik daar kan ik dromen. Heb ik héél vaak in gespeeld. En daar staat ook 'het bankje'.

Het bankje staat er al zo lang ik me kan herinneren. Bij dat bankje heb ik ook al zoveel meegemaakt. Als klein jongetje kwam ik hier met mijn oma om de eendjes te voeren. De vijver is er niet meer, maar het bankje staat er nog. Bij het bankje kreeg ik mijn eerste vriendin. Bij het bankje gaf ik mijn eerste zoen. Bij het bankje maakte ik het uit. Bij het bankje heb ik zoveel leuke dingen meegemaakt. En er is zoveel moois ontstaan bij dit bankje.
Alle namen staan er ook opgekrast:
Janneke, Maaike, Gina, Sandra, Judith, Yvonne, Patricia, Petra, Astrid, nog een Astrid, Karin, Kiki, Myrthe, Bregje, Danielle, Caroline, Eef, Felicia, Floor, Nina, Roos, Elize, Malou, Simone, Merel, Kim, Maria, Maartje, Jessica, Daphne, Sylvie, Uriah en mama.
En dan te bedenken, ik was pas vier!

Ik ben verliefd.
Op een meisje.

Ik stel me zo voor: Het is een mooie zachte zonnige lentedag. De zon van suiker, de vogeltjes zingen, je ruikt de geur van vers gemaaid gras. De takken van de bomen gaan voor jou opzij. Mama eend steekt samen met zeven babyeendje over, eekhorentjes laten de zon op hun bolletje schijnen. Zo met een zonnebril op luierend op een tak. Een walnoot in hun ene hand, een kokosnootcocktail met een rietje in hun andere hand. Zelfs de kikkers kwaken in koor. Het is perfect parkweer.
Het is Disneylandweer!
En hier loop ik met mijn vriendin. Dit is mijn droomvlucht.
We lopen wat. We praten wat. We lachen wat. Het klinkt misschien gek, maar als zij lacht dan is het alsof ik het overdosis zuurstof krijg toegediend. Dan ga ik er spontaan van hyperventileren... romantisch vind ik dat.

Uiteindelijk gaan we zitten op mijn bankje. En ik kijk naar haar. En ze is zo mooi. Echt hé, als ik haar zie dat komt spontaan de dichter in mij naar boven. Ik breng haar serenade na serenade en ze kan er maar niet genoeg van krijgen:

Heb je even voor mij
Maak wat tijd voor me vrij
Ieder uur van de dag
denk ik steeds aan die lach
Denk vanavond aan mij

Ik sla mijn arm om haar heen. Ik druk haar tegen me aan. Ik ruik haar... lavendel en madeliefjes. Een sterke wc-verfrissergeur. Maar wel een lekkere!
En dan... onze lippen naderen elkaar. Vijf centimeter, drie centimeter, één centimeter.
Die zoen!
Zo vurig, zo vol met hartstocht, zo vol met passie. Een zoen die die wel eeuwen lijkt te duren, een zoen die alleen maar in films voorkomt, een zoen waar je alleen nog maar van kan dromen.

En ik geniet nog keer op keer na van dat unieke moment op mijn bankje. Als een film in mijn hoofd zie ik het steeds voor me. Alles is perfect. Alles is mooi. Dit mag nooit meer ophouden.
Ik leun achterover...
Ik open mijn ogen...

En ik kijk recht in de snor van haar Marokkaanse vader.
Ik knipper met mijn ogen.
Ik kijk naar rechts. Snor. Haar Marokkaanse oom.
Ik kijk naar links. Snor. Haar Marokkaanse moeder.
Ik kijk achterom. Snor. Fiets!
Over mijn hoofd raasde een zweefvliegtuig met een banner waarop stond: Gggggggg...
Ik laat mijn hoofd zakken en ik zie mama eend met nog maar VIJF baby’tjes.
Ik dacht dit zit niet snor...

Ik kijk dus recht in het gezicht van die snor. En achter hem vandaan verschijnen als van die Russische inschuifpoppetjes allemaal snorren uit elkaar. Broers, neven, tantes, opa’s, nichten, ooms. En ze verzamelen zich allemaal in een kringetje om me heen. En allemaal hebben ze stokken en kettingen bij zich.
Ik kijk naar mijn vriendin die ook verbaast haar schouders ophaalde.

Even hoopte ik dat dit een boze droom was. Dat ik vredig in mijn bed lag te slapen en dat ik elk moment wakker zou worden met een natte broek.
Dus ik sluit mijn ogen.
En ik word wakker.

Alleen twee weken later en in het ziekenhuis.
En ik kon mij niet echt bepaald gemakkelijk bewegen. Ik zag allemaal piepende apparaten. En in de hoek van de kamer zag ik een man zitten. "Dokter?" zei ik: "Ik heb een beetje pijn..."
"Nee, lul, ik ben je vader." zegt hij.

Mijn vader stond op, keek naar mij en zuchtte:
"Heb ik daar nou al die jaren je judo voor betaald, jongen?"

20.42 | | Al twaalf reacties

20-03-2005

# Lentekriebels
Hooikoorts.

16.32 | | Al tien reacties

# Lente
Gratis af te halen:

- vijf wintertruien
- slee
- drie paar schaatsen
- Koek & Sopie-handeltje
- Veertig liter erwtensoep

16.30 | | Al drie reacties

18-03-2005

# Van je collega's moet je het maar hebben
Al vanaf het eerste moment erger ik mij aan een collega. Maar collega's zijn toch mensen waar je het voorlopig mee moet doen, dus vaak even tot tien tellen en weer vrolijk verder gaan. En ik word niet snel kwaad, maar...

Het is een volslanke Hindoestaanse vrouw van rond de vijftwintig jaar. Nou ja, volslank. Ze is gewoon dik. Vies dik. En ze stinkt naar een combinatie van kerry en zweet. Bergen sieraden om haar nek en armen. En om alles af te maken: een flinke klodder make up op haar smoel.
Ze heeft twee kinderen van rond de vier jaar en een man die in de uitkering zit en in een BMW rijdt. Omdat ze thuis onderdrukt wordt en gewoon huisvrouwtje speelt, komt ze los op het werk. Met een Red Bull achterovergeslagen begint ze lullen en lullen en lullen. Het opvoeden van kinderen, haar man, koken, strijken, boodschappen doen en andere huisvrouwendingetjes. Bovendien lach ze het hardst om haar eigen opmerkingen.
Ze zeurt ook. De hele tijd, de hele dag. Over haar gewicht. "Ja, ik wil minstens vijftien kilo afvallen," zegt ze terwijl ze een broodje kroket met mayonaise in haar mond propt. "Maar ik weet niet hoe ik moet beginnen. Vind die dingen zo lekker." *Hap* "Maar ik moet wel afvallen van mezelf."
Zeikwijf.

En dan nog komt ze op haar werk in een rok, waaronder je haar, met zacht dons bedekte benen met gesprongen aders ziet. Als bovenstukje heeft ze een soort laag uitgesneden mantelpakje waar haar borsten elk moment kunnen uitfloepen. En om de haverklap loopt ze iedereen met d'r dikke reet 'Tupperware' aan te smeren.
Iedereen pikt het van haar. "Want ze heeft het zo zwaar." Op het werk verdient ze niet meer dan een hongerloontje en ze móet ook nog eens haar twee kinderen opvoeden. En mán, mán, mán! Wat kan ze zo heerlijk vol emotie vertellen over haar veel te zware kutleven thuis. Zo vurig en heftig! Dat iedereen er medelijden van krijgt.

Maar ik trap daar niet in. Daar zijn haar emoties iets te gekunselt voor. Het is gewoon een grote aandachttrekker. En dat heb ik ook tegen haar gezegt. Right in her face. Ik bedoel: Als jij zegt dat je vindt dat je op Jennifer Lopez lijkt en ik zeg dat Jennifer Lopez véél mooiere billen heeft... dan lacht iedereen erom. En oké, als je het niet leuk vind, bied ik ook mijn excuus aan.
Maar als je drie dagen lang, elk moment van de dag hysterisch tegenover iedereen gaat vertellen hoe beledigt je wel niet ben door die opmerking, word ik boos. Vooral als je gemenere dingen over ándere collega's zegt.

"Je bent een pure aandachtstrekker. Je maakt van een mug een olifant en alles moet naar jouw wens verlopen! Ik vind jou echt een vreselijk mens!" zei ik tegen haar.
Verschrikt keek ze me aan en zei niets meer tegen mij. En nu zwijgen we elkaar dood.

Dit gaat nog leuk worden.

19.29 | | Al 19 reacties

17-03-2005

# Het Monster van Donorschap
- Het hoofd van Jan Peter Balkenende
- Het haar van Geert Wilders
- Hersenen van Kelly
- Oren van Prins Charles
- Ogen van Stevie Wonder
- Neus van Michael Jackson
- Lippen van Angeline Jolie
- Borsten van Hanna Tokkie
- Billen van Suger Lee Hooper
- Benen van Naomie Campbell
- Borsthaar van Beau van Erven Dorens
- Hart van Albert Verlinde
- Lever van Andre Hazes
- Longen van The Sigaret Smoking Man (X-Files)
- Nieren van Emile Ratelband
- En de rest van Tooske

19.33 | | Al 17 reacties

16-03-2005

# Zandtaartje
Vroeger toen je klein was, waren relaties zo veel makkelijker. Zat je in de zandbak met je buurmeisje die je wel lief vond. Gaf je haar gewoon een dreun met je schepje. Zij trapte vervolgens je zandkasteel stuk. Je zei "Ik vind jou lief." Zij zei: "Ik vind jou ook lief."
En *plop*: Je woonde samen in je zandkasteel. Makkelijk zat.

En als dan de volgende dag het meisje van nummer veertien, die je eigenlijk ook wel lief vond, in de zandbak kwam spelen jatte je gewoon haar emmertje en begon het hele verhaal opnieuw zonder dat het buurmeisje daar heel moeilijk overdeed. Zij was inmiddels taartjes aan het bakken met het jochie van om de hoek. De slet.
Leuk spelen zo in die zandbak.

Alleen, dan word je zestien. En dan wordt het allemaal opeens zo gecompliceerd. Sowieso zit je niet meer in de zandbak maar sta je semi-gezellig te doen in een club. Het 'schepje' is vervangen door een 'Breezer' en die sla je niet zomaar stuk het hoofd van dat lekkere ding. En het spel is een stuk ingewikkelder geworden. Na veel omheen-draai-gelul en veel geld verspild te hebben aan drankjes wissel je aan het einde van de avond eindelijk telefoonnummers uit, om er vervolgens he-le-maal niets mee te doen.

"Nee" denkt het meisje: "Ik ga hem niet bellen. Hij doet maar moeite voor me."
"Nee" denkt de jongen: "Ik ga haar niet bellen. Dan denkt ze vast dat ik iets van d'r wil."
Drie maanden later heeft die gast eindelijk al zijn moed verzameld en belt het meisje. Maar ze neemt niet op. Die is boos. Die vond het allemaal te lang duren.
"Graag of niet hoor" vind ze. "Nu wel bellen, je hebt zeker vanavond niemand gevonden die je jeuk wilde weg helpen. Doei te laat."

Moeilijk gedoe man.

Breezer?
Neuh doe mij maar een zandtaartje.

01.03 | | Al zes reacties

14-03-2005

# Gothics
Ik zat gisteren met een paar Gothics in de trein. Het was kennelijk een bandje, of ze hielden ervan om instrumenten met zich mee te zeulen. Twee jongens, één meisje. De jongens waren lelijk, maar dat gaf niet, want ik wilde niet met ze naar bed.

Het meisje was mooi, of liever, ze had mooi kunnen zijn. Ze straalde meer negativiteit uit dan een atoombom met ochtendhumeur. Telkens als de conducteur het station omriep, bouwelde de jongens het op zeikerige toon na en waren behoorlijk in hun schik daarmee. Het meisje kon wel in die vreugde delen. Af en toe onderbraken de jongens het gesprek om een vreemd dierlijk geluid uit te stoten. Het scheen het meisje allemaal gewoon toe. Waarom ze dat deden, leek haar niet bezig te houden, of misschien had ze die vraag lang geleden opgegeven.
Af en toe zei ze iets: "Ja, maar goed, ze kennen die gozer niet eens goed weet je, dus dan denken ze in eerste instantie dat 'ie stinkt".

Ik zag haar voor me, naakt, terwijl ze de liefde bedreef met een Hells Angel met een spijkerketting om z'n nek. Hij hijgde en boerde zo nu en dan in haar gezicht. Het meisje vond het allemaal goed.

Toen moest ik de trein uit. Ik kwam thuis, ging naar bed, trok me af en sliep vredig.

19.20 | | Al vijftien reacties

11-03-2005

# Gemist
"Schat, ik heb je gemist!" fluisterde hij en hij dacht bij zichzelf: "Volgende keer zal ik beter richten."

19.53 | | Al vijf reacties

10-03-2005

# Gesprekje
Hey hoi.
- Ha jij.
Wie ik?
- Ja jij.
Wat ik?
- Jij moet!
Niks moet!
- Moet mag.
Niks mag?
- Niks mag, moet niet.
Oh zo.
- Oké.

Nou ja...
- Wat nou?
Hoezo?
- Gewoon.
Nou ja!
- Ja nou!
Nou ja, oké.

- Kan!
Ach hee.
- Ach kom.
Ik ga!
- Oké.

Dag!
- Doeg!
Ciao!
- Hoi!
Adios!
- Houdoe!

Arriverdecci.

18.28 | | Al dertien reacties

09-03-2005

# Sudesh Ramadhin
Ik ken Sudesh van de cabaretschool in Rotterdam, alweer een paar jaar terug. En sinds dien zijn we bevriend geraakt. Het begon met het na-bieren na de les in de lokale kroeg en nu komen we al twee jaar, elke week bijeen om elkaar creatieve dingen te laten zien en bedenken. We praten, eten, drinken, plannen en vooral lachen. Geen gespreksonderwerp blijft ongeroerd.
Soms komt daar iets moois uit, zoals een voorstelling of kleine grappige filmpjes.

Sudesh is een aparte jongen, toen ik hem ten leerde kennen had hij vrij lang haar dat als een soort kuif op z'n hoofd zat. Aan de rechterkant was een stuk weggeschoren, en de open plek was geblondeerd. Heel modern!
Sindsdien had hij dan ook de bijnaam "Blonde Sudesh".
Sudesh is een jongen van up's en down's, maar vaak van down's. Iets dat de gemiddelde lezer van deze website niet onopgemerkt voorbij zal zijn gegaan.
Dat brengt mij op het meest belangrijke uit zijn leven, namelijk www.sudesh.nl

Webloggers staan bekend als egocentrische, narcistische mensen. En dat is Sudesh ook.
Maar wel een lieve egocentrische narcist!
Sudesh is een van die weinige mensen die een scheet nog interessant kan maken, letterlijk!
Sudesh streeft naar onsterflijkheid en neemt niet genoegen met minder!

Het moet wel heel raar lopen als onze kleinkinderen niets over Sudesh Ramadhin leren tijdens hun geschiedenislessen.

17.56 | | Al vijftien reacties

07-03-2005

# Nu even niet
Voor de verandering: vandaag even géén logje.

19.05 | | Al 18 reacties

06-03-2005

# Woordenboek
Dan volgt er nu een lijstje met woorden en uitdrukkingen waarvan ik hoop dat het officiële Nederlandse woorden zullen worden.

De man/vrouw
Manmens: De man.
Pino: Rare vogel.
Meisjesvrouw: Meisjesvrouw.
Meisje-meisjes: Schaarsgeklede, 14-jarige, Breezerdrinkende make-up monsters.

De allochtoon
Donkerblanke: De vernederlandste kleurling. Ook wel "Bounty" genoemd.
Kaasaap: Idem. (...)
McNeger: Donker iemand uit Schotland óf verkoper bij de McDonalds.
Troetelturk: Schattige Moslim.
Excuusneger: Iemand die wordt ingezet voor het verkrijgen van subsidies.

Koetjes en kalfjes
Woest-erotisch: Heftig. Heeft niet persé met seks te maken.
Feyenooit: Iemand die nooit iets wint.
Ajakkes: Als je voelbalt als een vrouw.
Geslachtsmassage: Masturberen.
Komma sukkel: Iemand die je niet serieus kan nemen.

Uitdrukkingen
Waddefok: Uitroep van verbazing.
Gast, Uberhaupt!: Als je niets meer te zeggen hebt.
Balhaar: Een loser.
De gezelligheid is om te snijden: Als er spanningen zijn.
Mijn veter is van God los: Als je aan het flippen bent.
Auf wienerschnitzel: Tot ziens.

21.33 | | Al veertien reacties

# Opsporing Verzocht
Rotterdam: Vermissing

De politie vraagt uw hulp bij het volgende:
Sinds zondag 6 maart 2005 wordt de 31 uur-jarige sneeuwpop Frosty vermist. Frosty is voor het laatst gezien in de nacht van zaterdag 5 op zondag 6 maart door voorbijgangers, waar hij stond op zijn vaste plek bij het plansoentje tegenover de basischool. Daarna is niets van hem vernomen.

Van Frosty kan het volgende signalement worden gegeven:
- lengte 1.80 meter
- blanke huidskleur, diepe knoopachtige ogen
- stevig, rond postuur, kalend
- eeuwige grijns en een wortel als neus
- Frosty droeg een geblokt alpinopetje en had een dikke warme sjaal om
- Overal waar Frosty komt laat hij een grote plas water achter

Uit het door de politie ingestelde onderzoek zijn vooralsnog geen aanwijzingen naar voren gekomen dat Frosty slachtoffer is geworden van een misdrijf.

Iedereen die Frosty na zondag 6 maart 01.00 uur heeft gezien of die weet waar zij verblijft wordt dringend verzocht contact op te nemen met de politie in Rotterdam via 0800 - 7000.
De gouden tip die kan leiden tot de oplossing van deze zaak wordt beloond met een ijstaart.

Frosty, kom snel naar huis. Papa mist je... *snif*

01.25 | | Al vijftien reacties

05-03-2005

# Nieuwe collega
- Speelt drums in een band
- Rookt Lucky Strikes
- Draagt skaters kleding
- Houdt van voetbal, auto's en klussen
- Wint met handje drukken
- Een one-of-the-guys-persoon

En achteraf gezien hád ik kunnen weten dat ze lesbisch was.

15.50 | | Al twaalf reacties

04-03-2005

# Betrouwbaar
- Op het station laat een jongeman zijn treinkaartje vallen. Ik raap 'm op en geeft het aan hem.
- In de supermarkt vraagt een oud vrouwtje of ik de wasmiddel van het bovenste schap voor haar kon pakken. "Tuurlijk mevrouwtje."
- Op de parkeerplaats vraagt een meneer of ik zijn auto kan helpen duwen. "Geen probleem hoor."
- In de tram laat een dame haar tas liggen. Ik attendeer haar erop en ze bedankt me.
- Bij de pinautomaat vraagt een blinde man vraagt of ik kon helpen bij het pinnen en overhandigt mij zijn pinpas.

*kuch*

18.12 | | Al veertien reacties

03-03-2005

# Lieve schat
Oorlog, haat, geweld en honger,
ziekten, machtstrijd, politiek en jij.
Er is al genoeg ellende op de wereld,
maar daar kan jij nog heus wel bij.

18.58 | | Al elf reacties

02-03-2005

# Gewoon... léuk.
Eigenlijk ben ik gewoon iemand die het graag een beetje leuk wilt maken. Leuke dingen bedenken, de leuke dingen van het leven zien. Want ik wil ook gewoon een leuk leven. Gewoon, huisje, boompje, beestje. Gewoon trouwen, kinderen kopen. Dus ik wil graag altijd de leuke dingen van het leven bespelen. Leuke dingetjes verzinnen.

20.15 | | Al elf reacties

01-03-2005

# ADHD
Vroeger dachten mensen dat ik er één van een drieling was.
Maar ik was gewoon een supersnel kind.

18.18 | | Al acht reacties